De Etrusken vormden wel een bedreiging voor de kleine stad. Rond 600 voor Chr. onderwierpen ze Rome. Vanaf dat moment regeerden er Etruskische koningen. De onderworpen stad diende op haar beurt als bruggehoofd voor de verovering van de rest van Latium (zie figuur 3 op bladzijde 75).
De Romein Brutus maakt in 510 voor Chr. een einde aan de Etruskische overheersing. In die tijd sloot Rome ook zijn eerste bondgenootschappen met andere stadjes in Latium om een vuist te maken tegen de Etrusken.
Romulus en Remus
Dit eenvoudige verhaal over de oudste geschiedenis van hun stad zou de Romeinen niet zo aanspreken. Ze zouden het erg kaal en saai vinden. Romeinen kenden net als de Grieken talloze legenden, maar er is een verschil. Griekse mythen lopen vaak slecht af, want niemand kan het noodlot ontlopen of de loop der dingen veranderen. Het zijn tragische verhalen.
De Romeinse legenden zijn heel anders en zitten vol vaderlandslievende helden, die moedige daden verrichten. Opofferingsgezind, vaderlandslievend en bescheiden, dat waren de karaktertrekken van een echte Romein. Eergevoel, moed en burgerzin kregen Romeinen met de paplepel ingegoten. De Romeinen beschouwden die eigenschappen als aangeboren. 'Virtus' noemden ze dat: deugd.
Hun stad was niet ontstaan uit een paar boerendorpen die langzaam aan elkaar groeiden. Geen sprake van! Rome was gesticht door de tweelingbroers Romulus en Remus. Dat was niet zomaar een tweeling, want ze waren verwekt door de oorlogsgod Mars bij de maagd Rhea Silva. En die stamde volgens de legende af van de Trojaanse prins Aeneas, de zoon van de liefdesgodin Afrodite. Zodoende waren de Romeinen zonen van goden en Trojanen. Dat is nog eens wat anders dan kind van boer of koopman.
Romulus en Remus waren als zuigeling in de rivier geworpen en gevonden door een wolvin. Zij nam de tweeling onder haar hoede, zoogde de beide broers en voedde hen op. In 753 voor Chr. stichtten Romulus en Remus de stad Rome.
Zo waren er veel legenden, waarvan moeilijk is vast te stellen wat ervan waar is. Dat is ook niet de
bedoeling. De legenden geven ons een aardige kijk op de manier waarop de Romeinen over zichzelf en hun plaats in de wereld dachten. Ze waren trots op hun strijd tegen de Etrusken en ze zagen zich als de natuurlijke leider van het bondgenootschap met de andere steden in Latium. Van de bondgenoten eisten ze gehoorzaamheid die ze desnoods afdwongen.
Toen de Romeinen Latium onderworpen hadden. wilden ze rust in hun zojuist veroverde gebied. De enige manier om dat te bereiken was... oorlog, want in hun ogen was de aanval de beste verdediging. Rome veroverde nieuwe gebieden en was rond 295 voor Chr. heer en meester in Midden-Itali. In de veroverde gebieden stichtten de Romeinen kolonin, waar Romeinse burgers gingen wonen. Zo kregen de Romeinen hun bezit in Itali in een ijzeren greep.
