Theater

Athene bloeide het theaterleven. In her voorjaar waren er grote festivals waar dagenlang het ene na het andere toneelstuk werd opgevoerd. Toneelstukken die varieerden van intens droevige tragedies tot doldwaze komedies. Het eigenaardige is dat beide soorten toneel hetzelfde publiek trokken. Dezelfde acteurs voerden komedies en tragedies vaak in een programma op. Dat is in onze tijd niet meer voor te stellen. In komedies staken schrijvers en acteurs de draak met politici, toneelschrijvers. filosofen, oorlog, liefde en dood. Op straat en in de volksvergadering praatten Atheners er veel over. En iedereen dacht er dus verstand van te hebben.
Aristofanes heeft veel komedies geschreven en moderne schrijvers van toneel, film en musical hebben hier en daar flink van hem geleend. Zijn grappen waren klassiek en zijn ideen absurd. Op de plaat zie je een scne uit het toneelstuk 'De Kikkers'. De god Dionysos treurt om de dood van de grote treurspeldichters Aeschylos en Euripides, die beide net gestorven waren. Hij steekt hier, begeleid door een kwakend kikkerkoor de rivier naar het dodenrijk over om Euripides terug te halen. Weinig fijngevoelig om vlak na hun dood al een komedie over hen op te voeren, maar de Atheners vonden het erg leuk.
