De enige andere kans op een eeuwig leven was h, verkrijgen van onsterfelijkheid. Daarover vertel het Gilgamesj epos, een belangrijke Mesopotami: sche legende. Gilgamesj die 126 jaar lang in Oe- roek regeerde, zocht onsterfelijkheid en daalde ar naar de bodem van de zee om een plant te vinden die hem het eeuwig leven zou schenken. Hij vond de plant maar deze werd door een slang gestolen. Daarop moest hij huilend de dood onder ogen zien.
Godsdienst in Egypte
Voor de Egyptenaren bestond er wel een leven na de dood. Zij geloofden dat bij de dood de ziel afscheid nam van het lichaam. De ziel ondernam een reis naar het hiernamaals. Het is moeilijk je voor te stellen hoe de Egyptenaren die reis zagen. Er bestaan heel veel verhalen en bronnen over, die uit verschillende tijden en uit verschillende landstreken komen. Het is onmogelijk om het in n verhaal samen te vatten en te zeggen: dat is de godsdienst van de Egyptenaren.
Wel zijn er enkele dingen die we in alle bronnen en verhalen tegenkomen. De Egyptenaren vereerden verschillende goden. Ze hadden een polythestische godsdienst. Hun goden zijn vaak redelijk, rechtvaardig en liefdevol. Ze zijn veel sympathieker dan de goden in Mesopotami. Een voorbeeld zijn de goden van het Egyptische dodenrijk, Isis en Osiris, die met milde hand regeerden. Wie goed had geleefd, had recht op een plaatsje in het dodenrijk.
Godsdienst in Egypte en Mesopotami
Bij geschiedenis kijken we naai overeenkomsten en verschillen tussen samenlevingen. We hebben bijvoorbeeld gekeken hoe verschillende samenlevingen in elkaar zitten. We zagen dat mensen eerst alleen in dorpen leefden, vervolgens ook in kleine steden, zoals Jericho en Catal Hyk. De volgende stap waren stadstaten als Oeroek en tenslotte bekeken we de eerste staat, Egypte.
De verbanden waarin mensen leven werden dus steeds groter. In de organisatie van de samenleving zien we veel overeenkomsten. Net als in Mesopotami was er in Egypte een rivier, de Nijl. Er was ook vruchtbaar bouwland dat gerrigeerd werd. Als je naar de sociale piramiden van Oeroek en Egypte kijkt, zie je ook overeenkomsten. Er was een koning, die in Egypte farao werd genoemd. er waren priesters, die veel macht hadden en in beide samenlevingen waren heel veel boeren, die het werk deden. Zo'n overeenkomst tussen samenlevingen noemen we een patroon. Geschiedenis besteedt niet alleen aandacht aan zaken die steeds hetzelfde zijn in iedere samenleving. Geschiedenis let vooral op dingen die het verschil uitmaken tussen samenlevingen. De verschillen tussen Mesopotami en Egypte worden duidelijk als je hun godsdienst vergelijkt.
Godsdienst in Mesopotami
In Mesopotami waren de goden onsympathiek. De beste voorbeelden zijn Mardoek en Assur die de levenden met rampen dreigden en ontzagwekkende offers afdwongen in tempels.
In Mesopotami was het doel van het leven ervoor te zorgen dat je zoveel mogelijk kinderen kreeg. Alleen zo kon je voortleven, want bij de dood hield alles op. Er was geen hiernamaals.
Toen haar ouders haar wens leken te negeren, stapte ze op hem af Ze wreef haar neus tegen de zijne (zo zoenden Egyptenaren, net als de Eskimo's), waarop de zaak werd beklonken.
Afbeeldingen in graven laten vaak mannen zien met twee of meer vrouwen. Toch is het niet zeker dat een man meer vrouwen had. Het is mogelijk dat een man meer dan eenmaal trouwde, bijvoorbeeld als zijn vrouw gestorven was. Er stierven nogal wat vrouwen in het kraambed. Het was dan gebruikelijk dat hij zich in zijn graf met zijn opeenvolgende vrouwen liet afbeelden.
In sommige gevallen hadden vrouwen wel rechten. Zo mochten weduwen en ongehuwde dochters erven, handel drijven en als getuige voor de rechter verschijnen.
