Een probleem
Als politiek een zaak was van ministers en kamerleden, dan was politicus het eenvoudigste beroep dat er bestaat. Dan zouden ministers en kamerleden zelfde problemen verzinnen en oplossen. Zo gaat dat natuurlijk niet. Meestal heeft een minister te maken met een probleem dat ergens in de samenleving ontstaat. Stel je voor dat een grote oliemaatschappij een enorme bel olie ontdekt in de Waddenzee. Onder de grond natuurlijk, op 600 meter diepte. Dan is lang niet iedereen blij. De oliemaatschappij wil die olie oppompen en verkopen. Dat is haar werk. Maar zodra dit voornemen bekend wordt, komen er burgers in beweging. Om te beginnen de milieubeweging. Die schrijft een brief aan de minister van Milieubeheer. Ze wijst erop dat de Waddenzee een bijzonder waardevol en kwetsbaar natuurgebied is, waar het leven van miljoenen vogels en honderden zeehonden vanaf hangt. Om de minister onder
de indruk te brengen, sturen ze een kopie aan de kranten, het journaal, aan een aantal politieke partijen, aan de Duitse en Deense regering en aan de Duitse en de Deense milieubeweging. Bij het journaal denken ze 'Ha fijn, nieuws!' Nieuws omdat milieu een onderwerp is dat leeft bij de kijkers, en nieuws omdat de minister (misschien) een probleem heeft. Er gaat een cameraploeg naar het Waddengebied en en naar Den Haag om de minister te interviewen. De volgende morgen schrijven de grote kranten een stuk op pagina 3. Wat doet de minister? Zij stelt de andere ministers voor er eerst eens over te praten. De minister van Financin vindt het zo gek nog niet. Hij denkt aan de tekorten en aan het geld dat de olie kan opleveren. De minister van Economische Zaken is ook in zijn nopjes. Bedrijvigheid is altijd goed. De minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid is ronduit enthousiast. De hoge werkloosheid in het noorden kan hierdoor een beetje minder worden. Niet zo enthousiast is de minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij. Die heeft juist met Duitsland en Denemarken
een verdrag gesloten over actieve bescherming van het milieu op de Wadden. De minister van Buitenlandse Zaken vindt dit een belangrijk punt. De minister van Onderwijs, een verwoed zeezeiler, ziet zijn Wadden verpest door een woud van boortorens. De stemming is dus verdeeld. De minister van Justitie neemt nog een mueslibolletje. Men besluit er een weekje over na te denken. In die week gebeurt er veel. De minister van Economische Zaken krijgt een brief van de VVV's aan de Waddenkust die bang zijn voor een teruggang van het toerisme. Een milieuprofessor uit Groningen vertelt op de televisie dat hij liever schone boortorens ziet dan vieze toeristen die hun vuilnis overboord kieperen. Afdelingen van politieke partijen uit Groningen en Friesland geven verdeeld advies. Milieu of werk is ook voor hen een moeilijke keus. Ambtenaren van het ministerie van Waterstaat wijzen op problemen met het verzakken van de bodem. Het wordt de minister van Milieubeheer duidelijk dat er veel kanten aan de zaak zitten.

De oplossing
De minister moet dit probleem oplossen. Ze vraagt haar ambtenaren een lijst van alle belanghebbenden te maken. Ze praat met de milieubeweging over de bezwaren, met de oliemaatschappij over mogelijk minder schadelijke oplossingen, ze overlegt met de provinciale bestuurders, met de vakbonden en ze gaat met een aantal ambtenaren naar het Waddengebied om zelf een kijkje te nemen. Natuurlijk kan de minister het niet iedereen naar de zin maken. Uiteindelijk besluit ze dat er geboord mag worden. In haar voorstel wordt gesproken over optimale veiligheid voor het milieu; en dat wordt goed gecontroleerd. AI was het maar vanwege dat verdrag met Duitsland en Denemarken. In het voorstel zitten aanvullende maatregelen voor verdere bescherming. Als de minister dit voorstel aan haar collega's voorlegt, gaan ze akkoord. De Tweede Kamerleden worden kritisch gevolgd door activisten, journalisten, vakbondsmensen en ook oliebaronnen. Want tussen minister en Kamer moet uiteindelijk de beslissing vallen. En zelfs als de Tweede Kamer voorstemt, is de minister er nog niet. Het voorstel moet ook door de Eerste Kamer worden aanvaard.
Drie jaar later staan er boortorens op het Wad. Een scheepje meert aan bij het platform. Er springen zeven mensen van boord: milieu-inspecteurs die hun Deense en Duitse collega's een kijkje gunnen in de techniek van de modernste boortorens ter wereld.
