1945-1962
De problemen tussen de Sovjet-Unie en de Verenigde Staten waren nergens zo scherp als in Duitsland. Een land verslaan, dat lukt nog wel. Een land een nieuw bestuur en een nieuwe toekomst geven, is veel moeilijker. Daar waren de omstandigheden ook naar. Duitsland lag in puin. Toch stonden de overwinnaars voor de taak het land te zuiveren en te straffen. De kopstukken van de NSDAP, van het leger en het bestuur werden berecht in Neurenberg. Daar werden tien doodvonnissen uitgesproken. Over de kopstukken waren de SU, de VS, Frankrijk en Engeland het snel eens. De behandeling van het Duitse volk en zijn problemen leidde tot meningsverschillen. De eerste jaren waren honger en gebrek regel in heel Duitsland. De SU nam echter in het deel dat zij bezette harde maatregelen. De bevolking moest zich zonder morren schikken in de bezetting. Fabrieken en installaties werden gedemonteerd en op de trein naar Rusland gezet. De Russen zagen hun deel van Duitsland als buit. De westelijke Geallieerden zagen dat anders. Natuurlijk moesten de kopstukken en hun handlangers gestraft worden. Wraak was ook hier een motief, maar tegen een uitputtende wraakneming bestonden bezwaren. Vooral de Engelse en de Amerikaanse bezetter vonden het wel zo praktisch als een democratisch Duitsland economisch zo snel mogelijk weer op eigen benen kon staan. Daarom brachten ze de produktie weer snel op gang. Vakbonden en politieke partijen mochten
