Tussen verandering en traditie
In de 18e eeuw werden de veroveringen en vernieuwingen van Peter de Grote voortgezet. Vooral tsarina Catharina de Grote was zeer genteresseerd in het Westen. Ze nodigde beroemde Franse filosofen als Voltaire en d'Alembert uit aan haar hof. In de 18e eeuw groeide ook bij de kleine Russische bovenlaag de belangstelling voor Europa. Rijke mensen lieten huizen bouwen in Franse en Italiaanse stijl. Westeuropese musici reisden als muziekleraar of dirigent naar Rusland. Kappers en kleermakers uit het westen kwamen steeds meer in trek.
In de oorlogen die Westeuropese staten voerden, werd steun van Rusland een factor van belang. Rusland werd een belangrijke bondgenoot. Dat werd vooral duidelijk toen tussen 1799 en 1813 Napoleon over Europa heerste. Oostenrijk en Pruisen stak hij in zijn zak, maar Rusland was een maatje te groot voor hem. De Russen achtervolgden Napoleon tot in Parijs en maakten daarbij overal in West-Europa grote indruk. Nederlanders keken hun ogen uit op kozakken die bij het ontbijt vetkaarsen en blokken reusel naar binnen werkten. De Russische officieren, vooral edelen, zagen Europa nu voor het eerst met eigen ogen. Dat maakte grote indruk op hen. Ze gingen terug naar Rusland met her idee dar daar veel moest veranderen. De kozakken die je hier ziet. maakten zich niet zo druk om dat soort zaken: wel of nier moderniseren. Zij, de afstammelingen van gevluchte boeren en avonturiers, leefden van de jacht en van rooftochten. Ze waren trots op hun vrijheid. Wie oorlog wilde voeren kon hen als soldaten inhuren.
