En goed ging het. Tussen 1805 en 1810 versloeg het Franse leger in vijf grote veldslagen Pruisen, Oostenrijk en Rusland. Napoleon was ook vastbesloten Engeland op de knieen te dwingen. In 1806 kondigde hij het 'Continentale Stelsel' af Geen land zou meer handel mogen drijven met Engeland. Zo zou Engeland snel doodbloeden. dacht Napoleon. Dat gebeurde niet. Wel waren er veel gebieden die last hadden van deze handelsblokkade: Nederland bijvoorbeeld De smokkelhandel maakte daar dan ook een ongekende bloei door.

Napoleon vindt zijn Waterloo
Rusland trok zich weinig van het Continentale Stelsel aan. Dat zinde Napoleon niet. In mei 1812 trok hij met een leger van 600.000 man Rusland binnen om de tsaar een lesje te leren. Toen Moskou was veroverd, had hij al eenderde van zijn soldaten verloren. Maar, dacht hij. de tsaar zou nu wel snel met een vredesvoorstel komen. Dat gebeurde dus niet. Achtergebleven Russen staken de stad in brand. Omdat inmiddels de koude Russische winter in aantocht was, werden de resten van de 'Grande Armee' tot de terugtocht gedwongen. Een langgerekt lint van duizenden dienstplichtigen uit alle Europese landen worstelde zich een weg terug door sneeuw en ijs, op de huid gezeten door Russische kozakken. Slechts veertigduizend soldaten keerden levend terug. Napoleon was inmiddels naar Parijs gesneld, om ervoor te zorgen dat niemand zijn nederlaag kon uitbuiten. Ook bracht hij onmiddellijk een nieuw leger van 160.000 soldaten, kinderen vaak nog, onder de wapenen. Dit onervaren leger was kansloos tegen het bondgenootschap dat inmiddels was ontstaan tussen Rusland, Pruisen, Engeland en Oostenrijk. In de zogenaamde Volkeren-slag bij het Duitse Leipzig (1813) werden de Fransen kansloos verslagen. De bondgenoten trokken op naar Parijs. Daar werd Napoleon gearresteerd en naar het eiland Elba verbannen.
Maar terwijl de overwinnaars in Wenen over de toekomst van Europa vergaderden, keerde Napoleon terug naar Parijs om er de macht te grijpen. In 1815 werd het Franse leger echter opnieuw verslagen, bij Waterloo, vlak onder Brussel. Opnieuw werd Napoleon verbannen; ditmaal naar Sint Helena, een eiland in de Atlantische Oceaan. Daar bleef hij tot aan zijn dood in 1821.

Het Congres van Wenen
De Franse revolutie en Napoleon hadden de Europese vorsten flink aan het schrikken gemaakt Bijna waren zij hun macht kwijtgeraakt. Boven dien had een 'omhooggevallen korporaaltje' (Napoleon) het zomaar tot keizer had gebracht. Dar mocht nooit meer gebeuren.
De keizers van Oostenrijk en Rusland en de koningen van Pruisen en Engeland hadden Napoleon verslagen. Op het Congres van Wenen zouden zij nu ook gaan bepalen hoe Europa er na Napoleon uit moest gaan zien. Tijdens talrijke verga deringen, afgewisseld met bals en jachtpartijen. werden belangrijke besluiten genomen. Frank rijk moest sterke buurlanden krijgen. Daarom werden de Noordelijke en de Zuidelijke Neder landen samengevoegd tot n land. Dat moest een koninkrijk worden, want op republieken hadden deze vorsten het niet zo. Die bestuurs vorm deed ze teveel aan revolutie denken. Pruisen kreeg een flinke lap grond aan de oostgrens van Frankrijk. In het noorden van Itali ontstond het koninkrijk Piedmont.
