De teneur etst haar tal
In de rijd van de Terreur kon je dit straatbeeld dagelijks aantreffen. de gang van gevangenis naar guillotine. dwars door een opgewonden menigte. Het was bijna een vorm van volksvermaak - maar juist onder het 'gewone' volk maakte de Terreur talloze slachtoffers. Tijdens de Terreur lag de macht bij een kleine groep rond Robespierre. Alleen die groep deed voorstellen in de Nationale Vergadering. De meeste leden stemden voor,. uit angst voor de guillotine. Toch sloeg ook binnen dit kleine groepje de verdeeldheid toe. Sommige revolutionairen vonden dat Robespierre ng niet radicaal genoeg was. Die belandden dus onder de guillotine. Vervolgens kwam het tot een krachtmeting tussen Danton en Robespierre De volksjongen Danton voelde goed aan dat de moordlust van de jacobijnen het grote publiek begon tegen te staan. Robespierre vond dat er nu eenmaal een revolutie gaande was. en dat men dan niet halverwege kon ophouden omdat het publiek er geen zin meer in had. Daarom liet hij ook Danton arresteren en onthoofden. Het werd nu wel erg stil en leeg om Robespierre heen. Al zijn tegenstanders en critici lagen op het kerkhof Toen hij een nieuwe. nog strengere terreurwet uitvaardigde. ging hu een stap te ver. Op 27 juli 1794 (9 thermidor volgens de nieuwe kalender) werd hij zelf gevangen genomen. Twee dagen later werden hij en zijn medestanders onthoofd. De macht kwam nu aan vijf 'directeuren': her Directoire.
Het Directoire zorgde voor een nieuwe grondwet. Alleen rijke burgers kregen het kiesrecht, maar de Directeuren zelf zouden het land besturen. Dit was natuurlijk niet naar de zin van de radicale burgerij in Parijs. Het zou dan ook tot 1799 onrustig blijven in de stad.
