De aartsbisschop en de boeken van Mainz Geen alledaags tafereel in Mainz. De aartsbisschop maakt een ronde door de stad. Zijn zware reiswagen wordt begeleid door hellebaardiers Dat is een eer die zo'n hoge bezoeker toekomt. De aartsbisschop lijkt niet erg gelukkig met de zaak van de boekverkoper. 'Wat heeft die geleerde zojuist aangeschaft? Wat is dat pamflet onder zijn arm? Er ligt zowaar een hele stapel losse vellen, met een baksteen er op. Stellingen van Luther? Ach, waaiden ze maar weg. Maar zou dat helpen? In her hele rijk deden boekverkopers goede zaken, met boeken, pamfletten. Ketterse ideeen, slecht voor de ziel, slecht voor de kerk.' Hij zou eens poolshoogte nemen bij het stadsbestuur. De stedelingen bekijken de aartsbisschop en zijn gevolg met gemengde gevoelens. Sommigen staren hem met eerbied aan. Anderen keren zich van de aartsbisschop af. Ze vertellen elkaar een verhaal dat iedereen inmiddels wel kent, hoe de aartsbisschop aan al die belangrijke functies in de kerk is gekomen. Die heeft hij voor veel geld weten los te krijgen bij de paus. Zoveel geld had hij zelf niet, dus moest hij een aantal flinke leningen afsluiten. Met het terugbetalen van die leningen wil her niet zo lukken. Daarom steekt de bisschop een deel van de collecte voor de nieuwe kerk in Rome in eigen zak - tenminste, dat wordt beweerd. Zo komt het geld van de gelovigen, die daar zo hard voor hebben moeten werken, in handen van de aartsbisschop en de paus. Zelfs onder de priesters wordt er schande van gesproken. Maar priesters moeten gehoorzamen aan mannen als de aartsbisschop. Kritiek wordt niet geduld. Wordt het niet tijd dat iemand daar eens tegen in her verweer komt? Het zal wel niet. De kerk is veel te Mac h tig En ook de vorsten zouden dat nooit toestaan.
